Γλωσσάριο

Χρόνος οξειδωτικής επαγωγής (OIT) και θερμοκρασία οξειδωτικής έναρξης (OOT)

Ο χρόνος οξειδωτικής επαγωγής (ισοθερμοκρασιακός OIT) είναι ένα σχετικό μέτρο της αντίστασης ενός (σταθεροποιημένου) υλικού στην οξειδωτική αποσύνθεση, που προσδιορίζεται με θερμιδομετρική μέτρηση του χρονικού διαστήματος μέχρι την έναρξη της εξώθερμης οξείδωσης του υλικού, το οποίο εκτίθεται σε ατμόσφαιρα οξυγόνου ή αέρα υπό ατμοσφαιρική πίεση σε σταθερή θερμοκρασία.

Η θερμοκρασία οξειδωτικής επαγωγής (δυναμική OIT) ή η θερμοκρασία έναρξης οξείδωσης (OOT) είναι ένα σχετικό μέτρο της αντίστασης ενός (σταθεροποιημένου) υλικού στην οξειδωτική αποσύνθεση, το οποίο προσδιορίζεται με θερμιδομετρική μέτρηση της θερμοκρασίας κατά την έναρξη της εξώθερμης οξείδωσης του υλικού, το οποίο εκτίθεται σε ατμόσφαιρα οξυγόνου ή αέρα υπό ατμοσφαιρική πίεση με σταθερό ρυθμό θέρμανσης.

Ο χρόνος οξειδωτικής επαγωγής μπορεί να προσδιοριστεί μέσω μετρήσεων DSC. Για να επιτευχθεί αυτό, το σώμα του δείγματος και μια ουσία αναφοράς θερμαίνονται με σταθερό ρυθμό σε ατμόσφαιρα αδρανούς αερίου (ροή αζώτου). Όταν επιτευχθεί η καθορισμένη θερμοκρασία, η ατμόσφαιρα αντικαθίσταται από ατμόσφαιρα οξυγόνου ή αέρα με τον ίδιο ρυθμό ροής. Στη συνέχεια, το δείγμα διατηρείται σε σταθερή θερμοκρασία έως ότου η οξειδωτική αντίδραση υποδηλωθεί από την εξώθερμη απόκλιση της καμπύλης ροής θερμότητας DSC. Η ισόθερμη OIT είναι το χρονικό διάστημα μεταξύ της έναρξης της ροής οξυγόνου ή αέρα και της έναρξης της αντίδρασης οξείδωσης. Η μέθοδος περιγράφεται σε πολλά τεχνικά πρότυπα, όπως το DIN EN ISO 11357-6.

Η θερμοκρασία οξειδωτικής επαγωγής (δυναμική OIT) προσδιορίζεται επίσης μέσω DSC. Εδώ, το δοκίμιο και μια ουσία αναφοράς θερμαίνονται σε δυναμική ατμόσφαιρα οξυγόνου ή αέρα με σταθερό ρυθμό έως ότου αποκαλυφθεί η θερμοκρασία οξείδωσης μέσω μιας εξώθερμης απόκλισης στην καμπύλη ροής θερμότητας DSC. Η δυναμική OIT είναι η θερμοκρασία στην οποία αρχίζει η αντίδραση οξείδωσης. Λόγω του δυναμικού ελέγχου της θερμοκρασίας, η έναρξη της οξείδωσης υποδεικνύεται συχνά από μια απότομη αύξηση της καμπύλης ροής θερμότητας DSC προς την εξώθερμη κατεύθυνση κατά τη διάρκεια της μέτρησης DSC.