Γενικές ιδιότητες
Σύντομο όνομα: PLA
Όνομα: PLA: (Πολυγαλακτικό οξύ)
Τα πολυλακτίδια είναι πολυεστέρες και βιοδιασπώμενα. Το γαλακτικό οξύ που σχηματίζεται κατά την υδρόλυση χρησιμεύει ως τροφή για τους μικροοργανισμούς. Η ευκολία αποικοδόμησης επηρεάζεται από παράγοντες όπως ο βαθμός κρυσταλλικότητας και το μοριακό βάρος του πολυμερούς. Μια υψηλότερη μοριακή μάζα έχει ως αποτέλεσμα υψηλότερη υαλώδη μετάβαση, υψηλότερη θερμοκρασία τήξης, αύξηση της αντοχής σε εφελκυσμό και μείωση της επιμήκυνσης θραύσης.
Δομικός τύπος
Ιδιότητες
| Θερμοκρασία υαλώδους μετάβασης | 45 έως 65°C |
|---|---|
| Θερμοκρασία τήξης | 150 έως 160°C |
| Ενθαλπία τήξης | 93 έως 140 J/g |
| Θερμοκρασία αποσύνθεσης | 350 έως 375°C |
| Συντελεστής Young | 350 έως 2800 MPa |
| Συντελεστής γραμμικής θερμικής διαστολής | - |
| Ειδική θερμοχωρητικότητα | - |
| Θερμική αγωγιμότητα | - |
| Πυκνότητα | 1.21 έως 1,43 g/cm³ |
| Μορφολογία | Ημικρυσταλλικό θερμοπλαστικό |
| Γενικές ιδιότητες | Καλές μηχανικές ιδιότητες, χαμηλή απορρόφηση υγρασίας, υψηλή αντοχή στην υπεριώδη ακτινοβολία, χαμηλή ευφλεκτότητα. |
| Επεξεργασία | Εξώθηση, χύτευση με έγχυση, κλώση με τήξη |
| Εφαρμογές | Ίνες (νήματα, κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα), συσκευασία, γεωργία και φυτοκομία, ιατρική μηχανική (π.χ. υλικό ραμμάτων). |
NETZSCH Μέτρηση
| Δείγμα Μάζα | 14.32 mg |
| Ρυθμοί θέρμανσης | 10 K/min |
| Χωνευτήρι | Al, διάτρητο καπάκι |
| Ατµόσφαιρα | N2 (50 ml/min) |
Αξιολόγηση
Το πολυγαλακτικό οξύ παρουσίασε υαλώδη μετάβαση στους 63°C κατά την1η θέρμανση (μέσο σημείο, μπλε), η οποία επικαλύφθηκε από μια κορυφή χαλάρωσης καθώς και από μια κορυφή τήξης μεταξύ περίπου 130°C και 180°C (θερμοκρασία κορυφής 158°C με προηγούμενο ώμο). Η επακόλουθη ελεγχόμενη ψύξη στα 10 K/min ήταν πολύ γρήγορη για την κρυστάλλωση του υλικού. Ως εκ τούτου, στη2η θέρμανση, λόγω του υψηλότερου ποσοστού άμορφου υλικού, εμφανίστηκε μόνο ένα πολύ small eff ect τήξης στους 153°C και ένα larger βήμα υαλώδους μετάβασης (με υψηλότερο ΔΕιδική θερμοχωρητικότητα (cp)Η θερμοχωρητικότητα είναι ένα φυσικό μέγεθος ειδικό για κάθε υλικό, το οποίο καθορίζεται από την ποσότητα θερμότητας που παρέχεται στο δείγμα, διαιρούμενη με την προκύπτουσα αύξηση της θερμοκρασίας. Η ειδική θερμοχωρητικότητα σχετίζεται με τη μονάδα μάζας του δείγματος.cp 0,57 J/(g-K) σε σύγκριση με 0,22 J/(g-K) στην1η θέρμανση).