Wprowadzenie do sztucznej krwi – charakterystyka reologiczna

Modele przepływu hemodynamicznego stosowane w medycynie sercowo-naczyniowej często opierają się na danych uzyskanych w eksperymentach z wykorzystaniem technik optycznego śledzenia, takich jak pomiar prędkości cząstek (PIV). Zazwyczaj do wizualizacji uproszczonego przepływu krwi stosuje się jednofazowy substytut glicerynowo-wodny. Ogranicza to dokładność danych eksperymentalnych w zakresie właściwości przepływu. Jednak w celu przezwyciężenia tych ograniczeń wprowadzono wielofazowy substytut krwi do pomiarów PIV. Substytut wykorzystuje mikrocząsteczki hydrożelu (kulki) wykonane z poli-sodowego arcylanu-ko-arcylamidu P(SA-Am). Niniejszy wykład stanowi krótkie wprowadzenie do produkcji i charakterystyki tych sztucznych erytrocytów, ze szczególnym uwzględnieniem charakterystyki reologicznej i tribologicznej.